Beaubourg: Het succes straalt eraf!

Let je even niet op en zomaar ineens blijkt da De Graaf, die prachtige eettempel op de hoek van de hoofdstedelijke Emmalaan en de Koninginneweg, weer open. Zonder waarschuwing! Maanden gesloten geweest nadat Harry de Graaf er ondanks een Michelin-ster, de brui aan had gegeven en geen Amsterdammer het meer aandurfde op die plek een nieuwe zaak te beginnen.En dan ontdek je het bord BeauBourg op de gevel. Brasserie nog wel. En klanten die in de rij staan. Hoe is het mogelijk! En waar komen de nieuwe eigenaren vandaan? Uit Schiedam! Rotterdam-West neemt Amsterdam-zuid over! Kan dat zomaar....?

Hoe Michael & Karin van Bruggen elkaar vonden

Michael (31) en Karin (30) van Bruggen schudden lachend het hoofd. Hun andere zaak - de jongelui hebben nog een restaurant! - is het door Jan des Bouvrie ingerichte, prestigieuze La Duchesse aan de Nieuwe Waterweg in Schiedam. Vandaar. Maar Michael is Amsterdammer, Karin komt uit Etten-Leur en zo ontmoeten ze elkaar op de hotelschool in Den Haag, liepen stage bij dezelfde binnen- en buitenlandse bedrijven,struikelden in de bediening, stotterden in het personeelsbeleid,zweetten peentjes in het management, tot ze uiteindelijk de fijne kneepjes van het vak kenden en zowel in het huwelijksbootje als in een eigen zaak konden stappen. En nu al in hun tweede bedrijf. Wat liefde al niet vermag.

Michael van Bruggen over Beaubourg

"Ik had altijd al een oogje op dit pand" zegt Michael van Bruggen. "Vroeger was het een opvangtehuis voor jongeren, daarna De Graaf, Maar de laatste maanden bleef het leeg: dat is mijn kans, dacht ik. we komen vaak in Frankrijk en zo'n echte Franse brasserie,dat hadden we voor ogen. Het leek ons, na La Duchesse, eennieuwe uitdaging."

Het ondernemende duo moest wel alles van de grond af aan opbouwen.Van voor tot achter nieuw decoreren, nieuw inrichten, veel 'Parijse' frutsels aanbrengen, zware draperieen, eigenzinnige armaturen met lichtpeertjes, houten stoeltjes, koper, kussentjes, veel ingelijste foto's van bekendheden. "De totale sfeer moest veranderen. Daar hebben we wat aan gedaan..."

Hulp daarbij kreeg het echtpaar van Tonny Eyk, die niet alleen musicus is maar ook, en vooral, smulpaap, Parijs-kenner en brasserieminnaar, en die als onbezoldigd designer bij wijze van spreken nog 's nachts zijn invallen doorbelde. Het personeel werd vervolgens gerecruteerd via een advertentie waarbij Karin en Michael als een taletscouts ("maak maar eens een salade") hun keuze deden.

Keuzes, daar kwamen wij dus ook voor. Uit het menu dan wel te verstaan. BeauBourg heeft zes voorgerechten varierend van oesters (€ 19,50) en wijngaardslakken (€ 19,50) tot parmaham ( € 22,50) en runderbouillon ( € 9,50). Verderis er kabeljauw ( € 35), ossehaasmet olijventapenade (€ 42,50) en gebraden fazant ( € 45). En er zijn- viva la France- Bretonse oesters als creuses, fines de claires en belons,naast, of als onderdeel van zo'n echt plateau fruits de er ( € 45) of de uitschuifversie ervan met nog extra naast de oesters, armandes, couteaux en venusschelpen, o.a. langoustines. het water loopt je uit de mond als je het leest (en om je heen ziet).

Maar wij hadden ons voorgenomen het Menu Brasserie van € 55 te nemen. Bij de voorgerechten zagen we uiensoep,oesters,slakken,wildpate, bij de hoo€dschotels rib-eye met bearnaise saus, wildzwijnfilet met een stamppotjevan boerenkool, confit de canard en gegratineerde zalm. En een verzameling desserts, varierend van profiteroles- hoera, eindelijk zien we de brutale dikmaker weer terug op de kaarten- tot chocolademousse met boerenjongens.

De keuze was snel gemaakt: Gamba's al ajillo voor de reisgenote- het vakantieschoteltje vol grote garnalen in een kokend heet bad waarin de spaanse pepers en stukken knoflook nog nasissen, en voor ondergetekende de salade van gerookte en gemarineerde zalm met avocado. Beetje zuinig, maar lekker, met zo'n pestosausje erbij. De hoofdschotel:grietfilet uit de oven. Een smakelijk stukje vis met geconfijte tomaat, parmezaanse kaas, knoflook en een mooi sausje.

Daarbij serveert chef-kok Olaf Oldenburg (hij was tweede man in La Duchesse) een schaaltje frites - groot gesneden eenmaal gebakken dus zacht van binnen - met eigengemaakte mayonaise. Zo'n verleiding, daar kan natuurlijk geen mens weerstand aan bieden. " Het moet een feestje zijn om uit eten te gaan." is de filosofie van de Van Bruggens en daar konden we ons ruim in vinden.

Het moet ook een feest zijn om daar te werken, leek het, want het personeel dat de weken ervoor nog voor de nieuwe baas had staan verven en witten, toonde zich het zonnetje in huis en stak de handen stevig uit de mouwen. Dat moet ook wel, want de tafels worden hier tweemaal per avond bezet en daarna komen nog de concertgebouw-gangers voor wie het speciale nachtbrakersmenu (drie gangen, € 45) is bedacht.

Wat kan een zaak toch stralen als-ie succes heeft.